اعتبار متفورمین در مبارزه با سرطان در یک مطالعه ی جدید مورد بررسی قرار گرفت
17 دسامبر 2018 - یک مطالعه ی جدید نشان داد که متفورمین بهمراه با یک داروی فشار خون می تواند از طریق قطع انرژی مورد نیاز سلولهای سرطانی، مانع از رشد سریع تومورهای سرطانی شود.
داروی متفورمین بیش از 60 سال برای درمان دیابت نوع 2 مورد استفاده قرار گرفته است و محققان علاقمند به بررسی اثرات آن در سایر بیماریها مانند سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) و سرطان هستند.
دو سال پیش، محققان دانشگاه Biozentrum بازل، که یکی از موسسات برجسته برای تحقیقات بنیادی مولکولی و بیومدیکال در سراسر جهان می باشد؛ پتانسیل متفورمین و داروی سیروسینگوپین(مشتق شده از reserpine)، که یک دارو کاهنده ی فشار خون می باشد را در توقف سرطان بررسی کردند.
این مطالعه جدید که توسط تیم Biozentrum و محققان شرکت دارویی بین المللی Basilea انجام شده است، نشان داد که چگونه ترکیب این دو دارو در جلوگیری از رشد سریع تومورهای سرطانی موثر است. دوزی از متفورمین که برای درمان دیابت نوع 2 استفاده می شود، نمی تواند از رشد تومورهای سرطانی جلوگیری کند، اما دارو می تواند در صورت همراه شدن با داروی سیروسینگوپین ، سلول های سرطانی را از بین ببرد.
سلول های سرطانی برای رشد و گسترش، نیاز به انرژی قابل توجهی دارند. بنابراین برای جلوگیری از رشد تومور، باید دسترسی سلولهای سرطانی را به انرژی مسدود نمود.
مولکول NAD + انرژی مواد مغذی را از طریق NADH دریافت و در اختیار سلولها قرار می دهد، اما ترکیب متفورمین و سیروسینگوپین مانع از تولید NAD + می شود.
دکتر Don Benjamin ، پژوهشگر ارشد در این تحقیق گفت: برای حفظ مکانیسم تولید انرژی، NAD + باید از NADH به طور مداوم تولید شود. ترکیب دارویی متفورمین و سیروسینگوپین از بازسازی NAD+ جلوگیری می کنند.
این دو دارو با مسدود کردن مسیرهای سلولی که به بازسازی NAD + کمک می کنند، کار می کنند که منجر به کاهش انرژی در سلول های سرطانی و مرگ آنها می شود. بسیاری از سلولهای سرطانی در متابولیسم خود به مسیر متابولیکی گلیکولیز نیاز دارند تا قندهای 6 کربنه را به اسیدلاکتیک تبدیل کنند. هنگامیکه غلظت اسید لاکتیک بیش از حد بالا می رود، گلیکولیز متوقف می‌شود. بنابراین برای اجتناب از این امر، سلولهای سرطانی از حاملهای ویژه ی برای خارج نمودن لاکتیک اسید از سلول استفاده می‌کنند، همین‌جا ترکیب دارویی متفورمین و سیروسینگوپین وارد عمل می‌شوند.
داروی سیروسینگوپین حاملهای لاکتیک اسید را مسدود می‌کند و متفورمین نیز رفت و آمد مولکول‌هایی که NAD + را تولید می‌کنند، مسدود می‌نماید و بدین ترتیب چرخه ی مورد نیاز برای دسترسی سلول سرطانی به انرژی مسدود شده و رشد و توسعه ی آنها متوقف و در نهایت سلولهای سرطانی می‌میرند[1] . بدین ترتیب، ترکیب این دو دارو ممکن است یک راهبرد ضد سرطانی قابل اعتماد باشد.
برای درمان موفقیت آمیز، محققان باید اطمینان حاصل کنند که این درمان تنها سلول های سرطانی را( نه سلولهای سالم) هدف قرار می دهد. این پژوهش نشان دهنده یک نگرش جالب به چگونگی استفاده از داروهای دیابت برای درمان سرطان است. یافته های این تحقیق به صورت آنلاین در مجله Cell Reports منتشر گردید.
منبع و سایت خبر:
https://www.cell.com/cell-reports/fulltext/S2211-1247(18)31806-0
https://www.diabetes.co.uk/news/2018/dec/cancer-fighting-credentials-of-metformin-explored-in-new-study-90519446.html
--------------------------------------------------------------------------------------------
[1] سلولهای سرطانی به شدت وابسته به گلیکولیز، از اسیدی شدن داخل سلول با تخلیه ی لاکتات ها و H + که محصول نهایی گلیکولیتیک هستند، توسط ترانسپورترهای مونوکربوکسیلات 1 (MCT1) و 4 (MCT4) ، جلوگیری می کنند. محققان دریافتند که یک داروی ضد فشار خون بنام سیروسینگوپین که مهارکننده ی دوگانه MCT1 و MCT4 است( با قدرت ممانعت کنندگی 60 برابر بیشتر برای MCT4) مانع از خروج لاکتات و H + می شود. سیروسینگوپین همراه با متفورمین که مهار کننده ی NADH دهیدروژناز میتوکندریایی است، باعث مرگ مصنوعی میگردد. NAD + برای مرحله ی تولید ATP در گلیکولیز مورد نیاز است. NAD + از NADH توسط آنزیم NADH dehydrogenase میتوكندریایی یا لاکتات دهیدروژناز بازسازی می شود. درمان با Syrosingopine منجر به افزایش لاکتات داخل سلولی می شود و بنابراین تولید محصول نهایی لاکتات دهیدروژناز را مسدود می کند. از دست دادن ظرفیت بازسازی NAD + به علت ترکیب متفورمین و سروزینوپین باعث انسداد گلیکولیتیک می شود که منجر به عدم تولید ATP و مرگ سلولی می شود. بر این اساس، غلظت ATP می تواند تا حدی توسط تامین NAD + از خارج توسط ، پیش ساز NAD یعنی نیکوتین آمید مونونوکلئوتید (NMN) یا ویتامینK2 بازسازی شود. بنابراین، مهار دارویی MCT1 و MCT4 همراه با درمان با متفورمین می تواند یک درمان ضد سرطان بالقوه باشد.